វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រាង្គណ៍
ន. [ប្រាង]
ទីវាលជាធ្លា, ទីផ្ទៃវាលយ៉ាងដូចទីវាលមុខផ្ទះ, មុខប្រាសាទ, ដំណាក់ ជាដើម។
ទីវាលជាធ្លា, ទីផ្ទៃវាលយ៉ាងដូចទីវាលមុខផ្ទះ, មុខប្រាសាទ, ដំណាក់ ជាដើម។
ទីវាលជាធ្លា, ទីផ្ទៃវាលយ៉ាងដូចទីវាលមុខផ្ទះ, មុខប្រាសាទ, ដំណាក់ ជាដើម។
“”
(ម.ព. ប្រាង្គ ផង)។