វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រាថ្នា
ន. [ប្រា-ថ្នា]
ការតាំងបំណង, ការផ្គង ឬតាំងសូមសំណូមសូមឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង :
ការតាំងបំណង, ការផ្គង ឬតាំងសូមសំណូមសូមឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង :
ការតាំងបំណង, ការផ្គង ឬតាំងសូមសំណូមសូមឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង :
“មានប្រាថ្នា, តាមប្រាថ្នា, បានសម្រេចដូចប្រាថ្នា។”
ប៉ង, តាំង ឬ ផ្គងបំណង, នឹកប៉ងឱ្យបានដូចចិត្តចង់ :
“ប្រាថ្នាឱ្យបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ, ប្រាថ្នាឱ្យបានកូន, ប្រាថ្នាសូមឱ្យបានប្រកបដោយសេចក្ដីសុខ។”