វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រាំង

គុ., ន. [ប្រាំង]

ឈ្មោះរដូវក្ដៅរាំងឥតទឹកភ្លៀង; ដែលមាននៅក្នុងសម័យរាំងភ្លៀងឬទាក់ទងដោយរដូវរាំង ឥតមានទឹកភ្លៀង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ឈ្មោះរដូវក្ដៅរាំងឥតទឹកភ្លៀង; ដែលមាននៅក្នុងសម័យរាំងភ្លៀងឬទាក់ទងដោយរដូវរាំង ឥតមានទឹកភ្លៀង :

ឧទាហរណ៍

“រដូវប្រាំង, ខែប្រាំង។”

២

(ព.សា.) ខែប្រាំងរាំងក្រទាំងដីស្ងួតរាល់អន្លើ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ពោតដែលដាំក្នុងរដូវប្រាំង។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. មនុស្សប្រាំង)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ទ.បុ.) មនុស្សដែលកំណាញ់ស្វិតស្វាញ សូម្បីមានស្មូមមកឈរស្រែកសូមទាននៅមុខផ្ទះ ក៏ឥតដែលឱ្យទានដល់តិចតួចឡើយ (និយាយដោយកាត់ខ្លីថា :

ឧទាហរណ៍

“ប្រាំង, ខែប្រាំង ឬ មនុស្សរាំងភ្លៀង ឬថាត្រឹមតែ រាំងភ្លៀង ក៏បាន)។”

៦

ស្រូវដែលស្ទូងក្នុងរដូវប្រាំង។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់