វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិមប្រិយ
គុ. [ប្រិម-ប្រី]
ដែលស្រស់ប៉ប្រៃគួរឱ្យស្រឡាញ់, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់ក្រៃពេក (ច្រើនប្រើប្រិមប្រិយ ជាង) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលស្រស់ប៉ប្រៃគួរឱ្យស្រឡាញ់, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់ក្រៃពេក (ច្រើនប្រើប្រិមប្រិយ ជាង) :
ឧទាហរណ៍
“មុខមាត់ប្រិមប្រិយ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ច្រើនប្រើចំពោះតែមុខមាត់; ប៉ុន្តែខាងកាព្យ អាចប្រើលាយចម្រុះគ្នាបានទាំងពីរ ដូចជា មើលមាត់ក៏ប្រិមប្រិយ ហាមាត់ស្ដីឥតទាស់ឆ្គង មើលមុខស្រស់បំព្រង ទាំងដងខ្លួនក៏ប្រេមប្រិយ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់