វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិយប្រាយ
គុ., ន. [ប្រិ-យ៉ៈ-ប្រាយ] ឬ [ប្រី-ប្រាយ]
ពាក្យ, សម្ដី, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, គួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
ពាក្យ, សម្ដី, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, គួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
ពាក្យ, សម្ដី, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, គួរឱ្យចង់ស្ដាប់ :
“(ព.កា.) សម្ដីប្រិយប្រាយ ស្ដាប់ពីចម្ងាយ ដូចសូររគាំង ពីរោះចាប់ចិត្ត ស្អិតជាប់ភ័ន្តភាំង ពុំអាចនឹងតាំង ចិត្តឱ្យនឹងបាន។”