វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិយភាព
ន. [ប្រិ-យ៉ៈ-ភាប]
ភាពដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, សេចក្ដីទន់ភ្លន់, ការស្លូតបូត, ការញញឹមស្រស់ស្រាយ, ឫកពាសុភាពរាបសា :
ភាពដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, សេចក្ដីទន់ភ្លន់, ការស្លូតបូត, ការញញឹមស្រស់ស្រាយ, ឫកពាសុភាពរាបសា :
ភាពដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, សេចក្ដីទន់ភ្លន់, ការស្លូតបូត, ការញញឹមស្រស់ស្រាយ, ឫកពាសុភាពរាបសា :
“មនុស្សមានប្រិយភាព រមែងបានទទួលនូវសេចក្ដីសរសើរអំពីអ្នកផង; ប្រិយភាព ជាសុជីវធម៌ដ៏សំខាន់របស់មនុស្ស។”