វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រែក
ន. [ប្រែក]
ឈ្មោះគ្រឿងរទេះគោឬរទេះក្របីដែលដាក់ទប់ពីក្រៅកង់, ដែលដាក់ទប់ពីមុខពីក្រោយហៅ ប្រែកត្រង់, ដែលដាក់ទប់ពីខាងទាំងពីរហៅ ប្រែក ង (រទេះខ្មែរ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះគ្រឿងរទេះគោឬរទេះក្របីដែលដាក់ទប់ពីក្រៅកង់, ដែលដាក់ទប់ពីមុខពីក្រោយហៅ ប្រែកត្រង់, ដែលដាក់ទប់ពីខាងទាំងពីរហៅ ប្រែក ង (រទេះខ្មែរ)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ប្រោក ថា ប្រែកប្រោក គឺសូរឮប្រោកៗតិចៗខ្លាំងៗ។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់