វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រៃ
គុ. [ប្រៃ]
ដែលមានរសអំបិល ឬមានរសដូចអំបិល (ទីទៃពីសាប) :
ដែលមានរសអំបិល ឬមានរសដូចអំបិល (ទីទៃពីសាប) :
ដែលមានរសអំបិល ឬមានរសដូចអំបិល (ទីទៃពីសាប) :
“រសប្រៃ, សម្លប្រៃ, ខ្ទឹមប្រៃ, ក្ដាមប្រៃ, ត្រីប្រៃ។ល។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានអំណាច, មានថ្វីមាត់ :
“មនុស្សប្រៃ, សម្ដីប្រៃ, ទឹកមាត់ប្រៃ។”