វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រះ
កិ. [ប្រះ]
ផ្អៀងខ្លួនដេក, រំលំខ្លួនឬផ្ដួលខ្លួនដេក :
ផ្អៀងខ្លួនដេក, រំលំខ្លួនឬផ្ដួលខ្លួនដេក :
ផ្អៀងខ្លួនដេក, រំលំខ្លួនឬផ្ដួលខ្លួនដេក :
“ប្រះដេក។”
គេចចេញ, គេចចៀសចេញ :
“រត់ប្រះទៅខាងឆ្វេង។”
បោះដៃបោះជើងរឿយៗដោយហេតុរសេះរសោះខ្លាំង ឬដោយអន្ទះអន្ទែងក្នុងខ្លួន :
“យំប្រះប្រាណ។”
ផ្ដួលខ្លួនបម្រះននៀល :
“(ព.កា.) យំសោកប្រះប្រាណ ដួលដូចគេច្រាន ព្រោះក្ដីអាល័យ ជ្រុលជ្រប់ស៊ប់ពេក សង្រេងសង្រៃ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ភ្លេចបាយភ្លេចទឹក។”