វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្លោក
ន. [ប្លោក]
ថង់, ថង់ក្រពះ; ស្បែកដែលមានសណ្ឋានជាថង់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ថង់, ថង់ក្រពះ; ស្បែកដែលមានសណ្ឋានជាថង់ :
ឧទាហរណ៍
“ប្លោកត្រី, ប្លោកជ្រូក។”
២
ពងប្លោក (ព.សា.) អណ្ឌៈ (ពងល្វា)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ឈ្មោះត្រកៀតមួយប្រភេទ :
ឧទាហរណ៍
“ត្រកៀតប្លោក។”
៤
ឈ្មោះម្ទេសមួយប្រភេទផ្លែធំៗ :
ឧទាហរណ៍
“ម្ទេសប្លោក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅ កំប្លោក ក៏បាន, ហៅ ត្រកៀតប៉ោង ក៏បាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់