វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផាយ
កិ. [ផាយ]
បោលបោះជើងទាំង៤យ៉ាងខ្លាំងពេញទំហឹង (សេះ) :
បោលបោះជើងទាំង៤យ៉ាងខ្លាំងពេញទំហឹង (សេះ) :
បោលបោះជើងទាំង៤យ៉ាងខ្លាំងពេញទំហឹង (សេះ) :
“សេះផាយ។”
រើឬកញ្ជ្រោលងាកគូថចេញក្រៅទម្លាក់នឹម (គោ) :
“គោផាយទម្លាក់នឹម។”
រត់សាយឬធាក់ភាយឡើងលើឬចុះក្រោម (ខ្យល់ក្នុងសព៌ាង្គកាយ) :
“ខ្យល់ផាយ ឬ ផាយខ្យល់។”
ទាសចិត្តចេញពីគូស្រករ (ក្បត់ចិត្ត, ផិតក្បត់) :
“ផាយចេញពីប្ដី (ព.សា.)។”
ទាសចិត្តរសាយឃ្លាតក្លាយជាផិតក្បត់ :
“ស្រីបង្ហិនប្ដី ផាយផិតអប្រីយ៍ ឥតសារឥតសព្ទ ... (ច្បាប់ស្រីជាព្រះរាជនិពន្ធនៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះហិររក្សរាមាឥស្សរាធិបតី ...)។”
ឈ្មោះអាវវែងធ្វើដោយសំពត់ស្បៃសម្រាប់ពាក់លើអាវធម្មតា ប្រើក្នុងវេលាមង្គលផ្សេងៗ :
“ពាក់អាវផាយតាមប្រពៃណី។”
(គណិត.) (ម.ព. ពី{¥¥}២{££})។
“”
(ម.ព. បំផ្លាយ ផង)។