វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផាសុវិហារ
ន. [ផា-សុ-វិ-ហា]
ការនៅជាសុខសប្បាយ, ការនៅសម្នាក់អាស្រ័យដោយសេចក្ដីរីករាយ គ្រប់ឥរិយាបថទាំង ៤:
ការនៅជាសុខសប្បាយ, ការនៅសម្នាក់អាស្រ័យដោយសេចក្ដីរីករាយ គ្រប់ឥរិយាបថទាំង ៤:
ការនៅជាសុខសប្បាយ, ការនៅសម្នាក់អាស្រ័យដោយសេចក្ដីរីករាយ គ្រប់ឥរិយាបថទាំង ៤:
“ផាសុវិហាររមែងកើតមានជានិច្ចដល់បុគ្គលអ្នកមានសប្បុរិសធម៌ក្នុងសន្តាន, ជនស្គាល់ប្រមាណ រមែងបានប្រកបដោយផាសុវិហារជាដរាប។”