វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផុត
កិ., គុ. [ផុត]
អស់, ឥតមានតទៅទៀត, ចប់ :
អស់, ឥតមានតទៅទៀត, ចប់ :
អស់, ឥតមានតទៅទៀត, ចប់ :
“ផុតត្រឹមប៉ុណ្ណឹង។”
អស់ខ្យល់ដណ្ហើម (ស្លាប់) :
“ជីតាខ្ញុំគាត់ទើបនឹងផុតអម្បាញ់មិញ។”
(សំនួន.) លែងមានអ្វីជាទីពឹងសម្រាប់ជីវភាពរស់នៅដូចជាលុយកាក់ ការឧបត្ថម្ភគាំទ្រផ្សេងៗ :
“គាត់ផុតដៃផុតជើង ក្រោយភ្លើងឆេះផ្ទះ។”