វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផុស
កិ. [ផុស]
លេចឡើងពីក្នុងទឹកឬពីក្នុងដី, ខ្សុរឡើង :
លេចឡើងពីក្នុងទឹកឬពីក្នុងដី, ខ្សុរឡើង :
លេចឡើងពីក្នុងទឹកឬពីក្នុងដី, ខ្សុរឡើង :
“កំណប់ផុស, ទឹកផុស។”
ស្រាប់តែបណ្ដាលគិតឱ្យឃើញ, បណ្ដាលឱ្យយល់ច្បាស់លាស់ :
“ផុសគំនិត, ផុសប្រាជ្ញា។”
ដែលជោរជ្រោកសាច់ :
“ឪឡឹកផុស។”