វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផើង
ន. [ផើង]
ភាជនៈដីមួយប្រភេទរាងរួមក្រោមទូលាយលើឬរាងមានក្អេងមាត់តូចក៏មាន សម្រាប់ដាក់អ្វីៗ ឬដាំឈើផ្កា, ឈើសម្រាប់តាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាជនៈដីមួយប្រភេទរាងរួមក្រោមទូលាយលើឬរាងមានក្អេងមាត់តូចក៏មាន សម្រាប់ដាក់អ្វីៗ ឬដាំឈើផ្កា, ឈើសម្រាប់តាំង :
ឧទាហរណ៍
“ផើងផ្កា, ត្រប៉ែមួយផើង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់