វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផើយ
ន. [ផើយ]
បង្អួចធំពេញល្វែងមានជញ្ជាំងតឿរងពីក្រោមកាលបើត្រូវការបើកមានចន្ទល់ទល់។
បង្អួចធំពេញល្វែងមានជញ្ជាំងតឿរងពីក្រោមកាលបើត្រូវការបើកមានចន្ទល់ទល់។
បង្អួចធំពេញល្វែងមានជញ្ជាំងតឿរងពីក្រោមកាលបើត្រូវការបើកមានចន្ទល់ទល់។
“”
រន្ធហុយរបស់សត្វ :
“រន្ធផើយកណ្ដុរ, រន្ធផើយជាស ឬ ហៅត្រឹមតែ ផើយកណ្ដុរ, ផើយជាស ក៏បាន។”