វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដាច់សង្ខារ
កិ. [ផ្ដាច់-សង់-ខា]
(ព.ប្រ.) ផ្ដាច់ជីពជន្ម, ផ្ដាច់ជីវិត, សម្លាប់ :
(ព.ប្រ.) ផ្ដាច់ជីពជន្ម, ផ្ដាច់ជីវិត, សម្លាប់ :
(ព.ប្រ.) ផ្ដាច់ជីពជន្ម, ផ្ដាច់ជីវិត, សម្លាប់ :
“មច្ចុរាជតាមផ្ដាច់សង្ខារ, គ្រោះរញ្ជួយដីបានផ្ដាច់សង្ខារមនុស្សជាច្រើននាក់។”