វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដាសា
កិ. [ផ្ដា-សា]
ពោលពាក្យផ្ដន្ទា, ជេរប្រទេចផ្ដន្ទាឱ្យគេវិនាស; ដាក់បណ្ដាសា :
ពោលពាក្យផ្ដន្ទា, ជេរប្រទេចផ្ដន្ទាឱ្យគេវិនាស; ដាក់បណ្ដាសា :
ពោលពាក្យផ្ដន្ទា, ជេរប្រទេចផ្ដន្ទាឱ្យគេវិនាស; ដាក់បណ្ដាសា :
“គេផ្ដាសាវាខ្លាំងណាស់ ព្រោះវាដើរជាន់ដំណាំគេខ្ទេចខ្ទីអស់។”