វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដែក
កិ. [ផ្ដែក]
លើកភារៈឬកិច្ចការទាំងស្រុងដាក់ប្រគល់ឱ្យទៅអ្នកដទៃដោយអាងថាស្រេចនឹងគេ ឬលើកគំនិតផ្អែកទៅលើអ្នកដទៃ :
លើកភារៈឬកិច្ចការទាំងស្រុងដាក់ប្រគល់ឱ្យទៅអ្នកដទៃដោយអាងថាស្រេចនឹងគេ ឬលើកគំនិតផ្អែកទៅលើអ្នកដទៃ :
លើកភារៈឬកិច្ចការទាំងស្រុងដាក់ប្រគល់ឱ្យទៅអ្នកដទៃដោយអាងថាស្រេចនឹងគេ ឬលើកគំនិតផ្អែកទៅលើអ្នកដទៃ :
“ផ្ដែកមុខការឱ្យ, ផ្ដែកគំនិតទៅលើកូន។”