វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដោត
កិ., គុ.កិ. [ផ្ដោត]
តម្រង់សំដៅដូចគេដោតពីលើចុះក្រោមដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធ; បោះពួយចុះឬក៏ឆាបសំដៅដាក់នៃពពួកសត្វស្លាប :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
តម្រង់សំដៅដូចគេដោតពីលើចុះក្រោមដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធ; បោះពួយចុះឬក៏ឆាបសំដៅដាក់នៃពពួកសត្វស្លាប :
ឧទាហរណ៍
“ផ្ដោតចុងកាំបិត, ផ្ដោតចុងកាំភ្លើង; ខ្លែងបោះពួយផ្ដោតឆាបឆក់កូនមាន់។”
២
តាំងចិត្តសំដៅឆ្ពោះទៅរកអ្វីមួយ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់