វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដោះផ្ដង
កិ., គុ.កិ. [ផ្ដោះ-ផ្ដង]
និយាយបញ្ចៀសវាសវាងឬបញ្ឆិតបញ្ឆៀងសាសព្ទអំពីហេតុដើម ឬអំពីបំណងរបស់ខ្លួន ដោយសេចក្ដីមិនឱ្យគេចាប់ដំណើរបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
និយាយបញ្ចៀសវាសវាងឬបញ្ឆិតបញ្ឆៀងសាសព្ទអំពីហេតុដើម ឬអំពីបំណងរបស់ខ្លួន ដោយសេចក្ដីមិនឱ្យគេចាប់ដំណើរបាន :
ឧទាហរណ៍
“ផ្ដោះផ្ដងឱ្យដឹង; និយាយផ្ដោះផ្ដង, ច្រៀងផ្ដោះផ្ដង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់