វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទប់
កិ. [ផ្ទប់]
ទប់ឱ្យនឹង, អង; ចោមស្ទាក់ព័ទ្ធ, ឱ្យនៅនឹង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទប់ឱ្យនឹង, អង; ចោមស្ទាក់ព័ទ្ធ, ឱ្យនៅនឹង។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ទប់ឱ្យនឹង, អង; ចោមស្ទាក់ព័ទ្ធ, ឱ្យនៅនឹង។
ទប់ឱ្យនឹង, អង; ចោមស្ទាក់ព័ទ្ធ, ឱ្យនៅនឹង។
“”