វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទាត់
កិ. [ផ្ទាត់]
រលាស់, វាត់, ខ្ទាតចេញ ឬលោតដោយកម្លាំងដែលប្រឹងចំកោងផ្ទាត់ម្រាមដៃ, កំពឹសផ្ទាត់លោតព្រាត ...។
រលាស់, វាត់, ខ្ទាតចេញ ឬលោតដោយកម្លាំងដែលប្រឹងចំកោងផ្ទាត់ម្រាមដៃ, កំពឹសផ្ទាត់លោតព្រាត ...។
រលាស់, វាត់, ខ្ទាតចេញ ឬលោតដោយកម្លាំងដែលប្រឹងចំកោងផ្ទាត់ម្រាមដៃ, កំពឹសផ្ទាត់លោតព្រាត ...។
“”
ផ្ទៀងឱ្យទៀងទាត់។
“”
(ម.ព. ផ្ទាត់ផ្ទៀង)។
“”