វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទាន់
កិ. [ផ្ទាន់]
បន្ទច់បង្អាក់សបឱ្យទាន់ដំណើរសម្ដីអ្នកម្ខាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បន្ទច់បង្អាក់សបឱ្យទាន់ដំណើរសម្ដីអ្នកម្ខាង :
ឧទាហរណ៍
“វានិយាយត្រឡប់ត្រឡិន ដោះសាតែសម្ដីខ្លួនឯងមិនរួច ដល់គេផ្ទាន់ឱ្យ ស្រាប់តែច្រឡោតខឹង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់