វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទុះ
កិ. [ផ្ទុះ]
បែកខ្ទាតចេញយ៉ាងឆាប់ដោយកម្លាំងនិងមានសំឡេងខ្លាំងដោយសម្ពាធពីខាងក្នុង និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ :
បែកខ្ទាតចេញយ៉ាងឆាប់ដោយកម្លាំងនិងមានសំឡេងខ្លាំងដោយសម្ពាធពីខាងក្នុង និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ :
បែកខ្ទាតចេញយ៉ាងឆាប់ដោយកម្លាំងនិងមានសំឡេងខ្លាំងដោយសម្ពាធពីខាងក្នុង និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ :
“ភ្នំភ្លើងផ្ទុះ។”
កើនចំនួនឬកម្រិតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស :
“ករណីឆ្លងជំងឺរាតត្បាតបានផ្ទុះយ៉ាងលឿន។”
បញ្ចេញអារម្មណ៍ខ្លាំងភ្លាមៗ :
“ផ្ទុះកំហឹង។”
មានព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយកើតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន :
“ផ្ទុះសង្គ្រាម។”