វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទោង
ន. [ផ្ទោង]
ឈ្មោះគ្រឿងគ្រឹហាមួយមុខ សម្រាប់ទ្រផ្លាន។
ឈ្មោះគ្រឿងគ្រឹហាមួយមុខ សម្រាប់ទ្រផ្លាន។
ឈ្មោះគ្រឿងគ្រឹហាមួយមុខ សម្រាប់ទ្រផ្លាន។
“”
ដែលឆេវមិនស្មើជ្រុង។
“”
ឈ្មោះត្រីតូចមួយប្រភេទ មានដងខ្លួនមូល មាត់តូចវែងស្រួចរឹង :
“ត្រីផ្ទោង។”