ផ្នត់

ស្នាមដែលបត់, សំណុំឬដុំអ្វីៗដែលបត់ :

ធាតុវេយ្យាករណ៍មិនឯករាជ្យដែលគេប្រើផ្សំនឹងពាក្យឫសដើម្បីបង្កើតពាក្យកម្លាយ មានផ្នត់ដើម ផ្នត់ជែក និងផ្នត់ចុង។ ក្នុងភាសាខ្មែរ គេរកឃើញផ្នត់ពីរបែបគឺ ផ្នត់ដើមនិងផ្នត់ជែក។ (ដូចគ្នានឹងអព្ភាសបទ)។