វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្នៀង
ន. [ផ្នៀង]
ភាគខាងក្រោមរបស់នង្គ័ល ត្រង់ដែលបញ្ចុះគល់យាម ត្រង់ប៉ែកខាងចុងបញ្ចុះផាល (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខុងម៉ូវ) :
ភាគខាងក្រោមរបស់នង្គ័ល ត្រង់ដែលបញ្ចុះគល់យាម ត្រង់ប៉ែកខាងចុងបញ្ចុះផាល (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខុងម៉ូវ) :
ភាគខាងក្រោមរបស់នង្គ័ល ត្រង់ដែលបញ្ចុះគល់យាម ត្រង់ប៉ែកខាងចុងបញ្ចុះផាល (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខុងម៉ូវ) :
“ផ្នៀងនង្គ័ល; ពាក្យបំប្លែងថា ផ្នៀងអង័្គល។”