វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្លាញ
ធ្វើឱ្យលាញ, ឱ្យវិនាស, ឱ្យអន្តរាយ, បំបាត់បង់។
ធ្វើឱ្យលាញ, ឱ្យវិនាស, ឱ្យអន្តរាយ, បំបាត់បង់។
ធ្វើឱ្យលាញ, ឱ្យវិនាស, ឱ្យអន្តរាយ, បំបាត់បង់។
“”
បំបាត់ជីវិត (សម្លាប់)។
“”
ធ្វើទ្រព្យឱ្យលាញ, ឱ្យវិនាស (សព្វថ្ងៃនេះច្រើនប្រើ បំផ្លាញ ជាង)។
“”
ភ្លែត, ដែលរហ័សភ្លាម, រហ័សណាស់ ដោយលោតឬរអិល :
“ត្រីលោតផ្លាញ, រអិលផ្លាញ។”