វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្លេក
គុ. [ផ្លេក]
ដែលថ្លាត្រចះ, ចាំងឆ្លុះស្រមោលបាន :
ដែលថ្លាត្រចះ, ចាំងឆ្លុះស្រមោលបាន :
ដែលថ្លាត្រចះ, ចាំងឆ្លុះស្រមោលបាន :
“ភ្លឺផ្លេក, ពន្លឺផ្លេក។”
ឈ្មោះកែវវិសេសមួយប្រភេទ មានពន្លឺភ្លឺចាំងរស្មីផ្លេកៗ :
“កែវផ្លេក។”
(ហៅក្លាយមកពី បា. ផលិក។ ម.ព. ផលិក ផង)។