វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្សង
កិ. [ផ្សង]
ធ្វើសត្យាធិស្ឋាន, សំបូងសង្រូង សុំឱ្យឃើញបុព្វនិមិត្តជាក់ស្ដែង ឬសុំឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង។
ធ្វើសត្យាធិស្ឋាន, សំបូងសង្រូង សុំឱ្យឃើញបុព្វនិមិត្តជាក់ស្ដែង ឬសុំឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង។
ធ្វើសត្យាធិស្ឋាន, សំបូងសង្រូង សុំឱ្យឃើញបុព្វនិមិត្តជាក់ស្ដែង ឬសុំឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង។
“”
ដើរសាត់អណ្ដែតផ្សងតាមព្រេងសំណាងរបស់ខ្លួន។
“”
ប្រតិស្ឋអធិស្ឋាននឹកដល់កុសលឬបុណ្យដែលខ្លួនបានធ្វើហើយឱ្យជួយទំនុកបម្រុង។
“”
(ម.ព. ផ្សងកុសល)។
“”
ផ្សងតាមព្រេងសំណាង។
“”