វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្សះ
កិ. [ផ្សះ]
ធ្វើឱ្យសះ គឺធ្វើមុខសស្ត្រ, មុខរបួសឬដំបៅឱ្យសះលែងរើ, លែងកើតតទៅទៀត :
ធ្វើឱ្យសះ គឺធ្វើមុខសស្ត្រ, មុខរបួសឬដំបៅឱ្យសះលែងរើ, លែងកើតតទៅទៀត :
ធ្វើឱ្យសះ គឺធ្វើមុខសស្ត្រ, មុខរបួសឬដំបៅឱ្យសះលែងរើ, លែងកើតតទៅទៀត :
“លាបថ្នាំផ្សះដំបៅ, ផ្សះមុខរបួស។”