វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្អាវ
ន. [ផ្អាវ]
ឈ្មោះឈើពួកតចសារជាតិមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗ ខ្នងធាងសកត្បាញជាកន្ទេលបាន, គមវាស្លកកូរបាន, ប្រើជាអន្លក់ស្រុសក៏បាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើពួកតចសារជាតិមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗ ខ្នងធាងសកត្បាញជាកន្ទេលបាន, គមវាស្លកកូរបាន, ប្រើជាអន្លក់ស្រុសក៏បាន :
ឧទាហរណ៍
“កន្ទេលផ្អាវ; សម្លកកូរគមផ្អាវ; អន្លក់គមផ្អាវ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់