វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្អឹះ
គុ.កិ. [ផ្អឹះ]
ដែលលំបាកដកដង្ហើម ព្រោះតឹងពោះខ្លាំង ឬដែលទង្គឹះតានតឹងចិត្ត ដោយមានភ័យថប់បារម្ភ :
ដែលលំបាកដកដង្ហើម ព្រោះតឹងពោះខ្លាំង ឬដែលទង្គឹះតានតឹងចិត្ត ដោយមានភ័យថប់បារម្ភ :
ដែលលំបាកដកដង្ហើម ព្រោះតឹងពោះខ្លាំង ឬដែលទង្គឹះតានតឹងចិត្ត ដោយមានភ័យថប់បារម្ភ :
“តឹងពោះផ្អឹះៗ, ភ័យផ្អឹះៗ។”