វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្អៀង
កិ. [ផ្អៀង]
បន្ទាបម្ខាងឱ្យទាបល្អៀងជាងម្ខាង :
បន្ទាបម្ខាងឱ្យទាបល្អៀងជាងម្ខាង :
បន្ទាបម្ខាងឱ្យទាបល្អៀងជាងម្ខាង :
“ផ្អៀងត្រចៀកស្ដាប់, ផ្អៀងក្អម។”
ដែលល្អៀងទាបជាងម្ខាង :
“ក្អមផ្អៀង; ដាក់ផ្អៀង។”
ដេកដាក់ចំហៀងខ្លួនខាងស្ដាំលើខាងឆ្វេង ឬខាងឆ្វេងលើខាងស្ដាំ។
“”
(ម.ព. ផ្អង ផង)។