វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្អែក
កិ. [ផ្អែក]
ទម្រេតខ្លួនលើបង្អែក, បញ្ឈរអ្វីៗឱ្យទ្រេតទៅលើបង្អែក ឬទៅលើអ្វីមួយដែលទុកដូចជាបង្អែក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ទម្រេតខ្លួនលើបង្អែក, បញ្ឈរអ្វីៗឱ្យទ្រេតទៅលើបង្អែក ឬទៅលើអ្វីមួយដែលទុកដូចជាបង្អែក :
ឧទាហរណ៍
“អង្គុយផ្អែកជច់។”
២
(ព.ប្រ.) ពឹងពាក់ផ្អែកគំនិតទៅលើគេទុកដូចជាបង្អែក :
ឧទាហរណ៍
“កូនអស់ហ្នឹងវាគ្មានខំប្រឹងធ្វើការរកស៊ីប៉ុន្មានទេ វាគិតតែផ្អែកមកលើឯងជាម្ដាយឪពុកទៅវិញ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់