វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្អែម
គុ. [ផ្អែម]
ដែលមានរសស្ករ, មានឱជារសដូចស្ករឬដូចទឹកឃ្មុំដែលបរិសុទ្ធ។
ដែលមានរសស្ករ, មានឱជារសដូចស្ករឬដូចទឹកឃ្មុំដែលបរិសុទ្ធ។
ដែលមានរសស្ករ, មានឱជារសដូចស្ករឬដូចទឹកឃ្មុំដែលបរិសុទ្ធ។
“”
ឈ្មោះរោគគ្រុនមួយយ៉ាង បណ្ដាលឱ្យមាត់ផ្អែមប្រហាតធុំបាយធុំចំណី។
“”
ភ័យស្លុតស្ងួតបំពង់ក ហាក់ដូចជាផ្អែមប្រហាតមាត់។
“”
សម្ដីស្រទន់ហាក់ដូចជាមានរសផ្អែម។
“”