វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពង្រូល
ន. [ពង់-រូល]
ឈ្មោះសត្វជើង ៤ស្រការឹង, កាលណាប៉ះប្រទះនឹងអ្វីៗ មូរខ្លួនខ្វេរខុបខ្វង់។
ឈ្មោះសត្វជើង ៤ស្រការឹង, កាលណាប៉ះប្រទះនឹងអ្វីៗ មូរខ្លួនខ្វេរខុបខ្វង់។
ឈ្មោះសត្វជើង ៤ស្រការឹង, កាលណាប៉ះប្រទះនឹងអ្វីៗ មូរខ្លួនខ្វេរខុបខ្វង់។
“”
(ព.ប្រ.) មនុស្សមូរមុខ ឬមនុស្សដែលអៀនប្រៀនខ្មូរមុខ មិនលុះក្នុងទីប្រជុំ ចាស់ទុំហៅថា ពង្រូល ឬ មនុស្សពង្រូល។
“”