វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពង្រោះ
ន. [ពង់-រោះ]
ការដែលព្រោះ, ពូជដែលព្រោះរួចហើយ, ទីសម្រាប់ព្រោះពូជឬស្រូវដែលដុះអំពីការបាចព្រោះពូជ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការដែលព្រោះ, ពូជដែលព្រោះរួចហើយ, ទីសម្រាប់ព្រោះពូជឬស្រូវដែលដុះអំពីការបាចព្រោះពូជ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រែពង្រោះ, ស្រូវពង្រោះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់