វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពន្យឺន
កិ. [ពន់-យឺន]
ធ្វើឱ្យយឺន; ឱ្យយឺនយូរ, ឱ្យឋិតថេរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យយឺន; ឱ្យយឺនយូរ, ឱ្យឋិតថេរ :
ឧទាហរណ៍
“ពន្យឺនសាមគ្គី, ពន្យឺនមិត្តភាព។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យយឺន; ឱ្យយឺនយូរ, ឱ្យឋិតថេរ :
ធ្វើឱ្យយឺន; ឱ្យយឺនយូរ, ឱ្យឋិតថេរ :
“ពន្យឺនសាមគ្គី, ពន្យឺនមិត្តភាព។”