វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពន្លូក
ន. [ពន់-លូក]
ដំណើរភ្លូក, អាការៈដែលភ្លូក គឺការផ្អើលភ្លូកចុះចូលដោយស៊ប់ចិត្ត :
ដំណើរភ្លូក, អាការៈដែលភ្លូក គឺការផ្អើលភ្លូកចុះចូលដោយស៊ប់ចិត្ត :
ដំណើរភ្លូក, អាការៈដែលភ្លូក គឺការផ្អើលភ្លូកចុះចូលដោយស៊ប់ចិត្ត :
“បាក់ពន្លូក។”
(ម.ព. បាក់ ផង)។