វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពន្លែង
[ពន់-លែង]
(ព.សា.) ពង្រឹតឱ្យលឿនពេញទំហឹង :
(ព.សា.) ពង្រឹតឱ្យលឿនពេញទំហឹង :
(ព.សា.) ពង្រឹតឱ្យលឿនពេញទំហឹង :
“ពន្លែងមួយដៃ។”
ទះ, តប់, ដាល់, ទាត់, ធាក់... ពេញទំហឹង។
“”
បញ្ចេញពាក្យសម្ដីអស់អាថ៌សេចក្ដីឥតសំចៃ :
“គ្រាន់តែពន្លែងពីរបីមាត់ទៅបាត់មាត់ឈឹង។”