វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពពក
ន. [ព-ពក]
សំណុំផ្សែងទឹកក្រាស់ឬស្ដើង ដែលអណ្ដែតឰដ៏អាកាស :
សំណុំផ្សែងទឹកក្រាស់ឬស្ដើង ដែលអណ្ដែតឰដ៏អាកាស :
សំណុំផ្សែងទឹកក្រាស់ឬស្ដើង ដែលអណ្ដែតឰដ៏អាកាស :
“ពពករសាត់។”
(ព.ប្រ.) និយាយពីមនុស្សដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ហាក់ដូចជាឋិតនៅនាផ្ទៃអាកាស ក៏ស្រាប់តែធ្លាក់ខ្លួនចុះដុនដាបក្រីក្រឬក៏ជាប់គុកច្រវាក់ព្រោះការភ្លាត់ស្នៀតឬព្រោះអំពើទុច្ចរិតណាមួយ។
“”
ឈ្មោះខ្លាមួយប្រភេទ សម្បុរក្រមៅប្រផេះ ដងខ្លួនមានផ្ទាំងៗដូចជាពពក :
“ខ្លាពពករស់នៅភាគខាងជើង ឦសាន និងនិរតីនៃប្រទេសកម្ពុជា។”