វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពពាក់
កិ. [ព-ពាក់]
ពាក់តម្រួតលើគ្នា; ច្រើននិយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ពព័ន្ធ ឬ ប្រព័ន្ធ, និងពាក្យ ពពូន ឬ ប្រពូន ថា :
ពាក់តម្រួតលើគ្នា; ច្រើននិយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ពព័ន្ធ ឬ ប្រព័ន្ធ, និងពាក្យ ពពូន ឬ ប្រពូន ថា :
ពាក់តម្រួតលើគ្នា; ច្រើននិយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ពព័ន្ធ ឬ ប្រព័ន្ធ, និងពាក្យ ពពូន ឬ ប្រពូន ថា :
“ពពាក់ពព័ន្ធ គឺពាក់ព័ន្ធលើគ្នា។”
ប្រមូលគ្នា ឬភ្ជុំផ្ដុំគ្នាជុំជិតពូនចុះពូនឡើង :
“រត់ពពាក់ពពូន រត់ពូនចុះពូនឡើងស្ទើរប៉ះទង្គិចគ្នា។”