វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពពាន
កិ. [ព-ពាន]
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា។
“”
គោមួយឡើងលើគោមួយ ហើយមានគោមួយទៀតឡើងពានលើគោទី២នោះទៀត គឺឡើងពានត្រួតៗ លើគ្នា ២តម្រួត (គោបី) :
“ទឹកស្ទឹងតូចជន់ គេបង្ហែលចម្លងហ្វូងគោទៅត្រើយម្ខាង គោខ្លះវាឡើងពពានគ្នា វាឈ្លក់ទឹកច្រឡោតតោតតូង។”
(ប្រើជា ប្រពាន ក៏បាន)។