វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពស្ត្រ
ន. [ពស់]
សំពត់, គ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់; ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ :
សំពត់, គ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់; ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ :
សំពត់, គ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់; ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ :
“ព្រះពស្ត្រ សំពត់សម្រាប់ក្សត្រិយ៍ទ្រង់; ឯពាក្យ ពស្ត្រា សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ។”
(រ.ស.) ស្លៀកពាក់ :
“ទ្រង់ព្រះពស្ត្រ។”