វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពហុព្យាង្គ
ន., គុ. [ពៈ-ហ៊ុ-ព្យាង]
សព្ទដែលមានព្យាង្គច្រើន គឺសព្ទ ឬសម្ដីដែលមានសូរច្រើនម៉ាត់ តាំងពីបីម៉ាត់ឡើងទៅ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សព្ទដែលមានព្យាង្គច្រើន គឺសព្ទ ឬសម្ដីដែលមានសូរច្រើនម៉ាត់ តាំងពីបីម៉ាត់ឡើងទៅ :
ឧទាហរណ៍
“កន្ទាទូក, កន្ទក់កន្ទេញ, កន្ទាលត្រអាក, កន្ទ្រាំងបាយ ស, អង្ក្រេមអង្ក្រម, អំពិលអំពែក, ... ជា ពហុព្យាង្គ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ឯកព្យាង្គឬព្យាង្គទោ, ទ្វេព្យាង្គ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់