វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពហុស្សូត
ន., គុ. [ពៈ-ហ៊ុស-សូត]
អ្នកដែលបានស្ដាប់ច្រើន គឺអ្នកដែលរៀនបានច្រើន, ដែលមានចំណេះច្រើន :
អ្នកដែលបានស្ដាប់ច្រើន គឺអ្នកដែលរៀនបានច្រើន, ដែលមានចំណេះច្រើន :
អ្នកដែលបានស្ដាប់ច្រើន គឺអ្នកដែលរៀនបានច្រើន, ដែលមានចំណេះច្រើន :
“អ្នកពហុស្សូត; មនុស្សពហូសូត។”