វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពាហុរត្ន
ន. [ពា-ហ៊ុ-រ័ត]
គ្រឿងប្រដាប់កាយធ្វើដោយរតនវត្ថុមានមាសជាដើម សម្រាប់ស្ត្រីពាក់ត្រង់កំភួនដៃឬត្រង់ដើមដៃ (កងកន់) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងប្រដាប់កាយធ្វើដោយរតនវត្ថុមានមាសជាដើម សម្រាប់ស្ត្រីពាក់ត្រង់កំភួនដៃឬត្រង់ដើមដៃ (កងកន់) :
ឧទាហរណ៍
“ពាក់ពាហុរត្ន។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ពាហុនិងរត្ន ក្នុង រតនៈ ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់