វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិដោរ
គុ. [ពិ-ដោ]
ដែលមានក្លិនក្រអូបល្អ, ដែលក្រអូបសាយ :
ដែលមានក្លិនក្រអូបល្អ, ដែលក្រអូបសាយ :
ដែលមានក្លិនក្រអូបល្អ, ដែលក្រអូបសាយ :
“ក្លិនពិដោរ; ធុំពិដោរ, ពិដោរក្លិនសីល។ (ព.កា.) ពិដោរផ្កាបី ពិដោរមេត្រី សួស្ដិ៍សីលាចារ ពិដោរបរិសុទ្ធ កុសលសម្ភារ ពិដោរនេះដាល ដល់សួគ៌ពុំស្បើយ។ (សាស្ត្រាច្បាប់ រាជនេតិ ជាព្រះនិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ)។”